X

મારાં બુકમાર્ક્સ

X

તારીખ સિલેક્ટ કરો

Your Choices Regarding Cookies

We and third parties may deploy cookies and similar technologies when you use our site. Please review the information below and select the cookies for enhancing your Site/ App experience. However, you can change your consent choices at anytime by clicking “withdraw consent” from Hamburger menu/ left menu drawer on the Site/ App.

Web analytics

We use cookies to analyze and measure traffic to the site so that we know our audience and can improve our site, determine what stories are read, preferred news edition, default setting for the preferred news edition/ bookmarked news, where visitors come from, and how long they stay. Opt-In to these analytics cookies by clicking enable.

Content recommendation and personalization

We use third-party services for enabling your successful registration/subscription to E-paper module, to provide newsletters, content recommendations and customize your user experience and advertising. Opt-In to these content recommendation cookies by clicking enable. Please read our Cookie Policy and Privacy Policy for more details

Continue
Please Confirm

Are you sure you want to continue?

Download PDF

PDF Download option will be available after 12 PM only.

OK
Loading....
123456789

ટ્રાયલ સમય પૂરો થવામાં 18923 દિવસ બાકી

તમારું અકાઉન્ટ વેરિફાય કરવા માટે કૃપયા તમારું માન્ય ઈમેઇલ આઈડી એન્ટર કરો
X

>
<area shape="rect" class="borderimage" coords="2.64,118.86,348.09,404.69" href="javascript:void(0);" onclick="return show_pop( બેડરૂમ ખોદતા મળી આવ્યાં મમ્મી અને દીકરીનાં હાડપિંજર સરદાર,તમે બહુ યાદ આવો છો! સરદાર,તમે બહુ યાદ આવો છો! એક જ વ્યક્તિમાં આટલી ઊર્જાનો પ્રચંડ ધોધ! આજની ઘડીએ આપણાં નેતૃત્વ અને કર્તૃત્વ બંને માટે અનિવાર્ય થઇ એક જ વ્યક્તિમાં આટલી ઊર્જાનો પ્રચંડ ધોધ! આજની ઘડીએ આપણાં નેતૃત્વ અને કર્તૃત્વ બંને માટે અનિવાર્ય થઇ રહે તેવી સરદાર વલ્લભભાઈની ભૂમિકા હતી રદારનું હોવું પોતે જ એક સ્મરણીય ઇતિહાસનો અદ્્ભુત અધ્યાય છે. કરમસદમાં પિતૃભૂમિ, નડિયાદમાં મોસાળમાં જન રદારનું હોવું પોતે જ એક સ્મરણીય ઇતિહાસનો અદ્્ભુત અધ્યાય છે. કરમસદમાં પિતૃભૂમિ, નડિયાદમાં મોસાળમાં જન્મ્યા, (31 ઓક્ટો. 1875) પિતા ઝવેરભાઇ, માતા લાડબા, પેટલાદમાં પણ ભણ્યા. અઢારમા વર્ષે ઝવેરબા સાથે લગ્ન થયાં. ગોધરામાં ‘પ્લીડર’ બન્યા, પછી બોરસદ સ્થળાંતર કર્યું. વિઠ્ઠલભાઇ પહેલાં ઇંગ્લેન્ડ ગયા, પછી વલ્લભભાઇ. (1910) 1909માં પત્નીનું મૃત્યુ. લંડનમાં મિડલ ટેમ્પલમાં 1912 સુધીમાં અભ્યાસ પૂરો કર્યો. ભારત પાછા ફર્યા. 1913માં ગુજરાત સભા કે જે ગુજરાત પ્રાંતિક કોંગ્રેસ સમિતિમાં ફેરવાઇ તેના સભ્ય થયા અને મૃત્યુ (1950) પર્યંત કોંગ્રેસમાં રહ્યા! 1917માં અમદાવાદ મ્યુનિ. કોર્પોરેશન, કોંગ્રેસમાં મંત્રી, પ્લેગ અને દુકાળ, પાણીના પૂરમાં સેવાકાર્ય, આ પણ તેમનાં કામો. ઓછું જાણીતું કામ તે ગાંધીજીની સાથે બ્રિટિશ લશ્કરમાં ભરતી અભિયાન (1918)માં ગાંધીજીને સહયોગ આપ્યો.વાડીલાલ હોસ્પિટલ (1924) તેમના કારણે ઊભી થઇ. ગુજરાત વિદ્યાપીઠની રચના માટે છેક બર્મા જઇને ફાળો ઉઘરાવી આવ્યા. સત્યાગ્રહોનો દોર ચાલ્યો. બારડોલીમાં તેમનું લોક-પદ ‘સરદાર’ પ્રાપ્ત થયું. 1929માં લાહોર અધિવેશનના પ્રમુખ થવાના હતા, એ ભારતીય સ્વરાજ-ઘોષણાનું અધિવેશન હતું, પણ મોતીલાલની ઇચ્છા જવાહરલાલની. ગાંધીજીનો ટેકો મળ્યો. સરદારે પોતાની ઉમેદવારી પાછી ખેંચી. 1947માં વડાપ્રધાન બનવાના પ્રસંગે પણ ‘ત્યાગી’ રહ્યા. દાંડીકૂચ પૂર્વે અને 1941માં જેલવાસી થયા, 1942માં વળી ઓગસ્ટ-42થી જૂન 1945 યરવડા જેલમાં રહ્યા. સ્વતંત્રતા પૂર્વેની રાજરમતમાં અડગ રહ્યા. તમામ રાજરજવાડાં અને અલગ થતા મથતા હૈદ્રાબાદ-જૂનાગઢને પણ વિલીનીકરણના પ્રચંડ પુરુષાર્થથી ‘ભારત’ની એકતાના માર્ગે લઇ ગયા. તિબેટ વિશે નેહરુને ચેતવ્યા. થોડાક સમય પછી બીમાર પડ્યા. 15 ડિસેમ્બર, 1950 મુંબઇમાં તેમણે આંખો મીંચી.એક પ્રશ્નાર્થથી શરૂઆત કરીએ-સરદારના મૂલ્યાંકનની આધારશિલા કઇ હોઇ શકે?ભારતના સાર્વજનિક જીવનમાં જ તેનો પ્રત્યુત્તર મળે છે. 1947ની પૂર્વે લાંબા સમય સુધી સ્વતંત્રતા સંઘર્ષ કરીને જેમણે સ્વાધીન ભારતનાં પ્રારંભિક વર્ષોમાં એક યા બીજી રીતે સક્રિયતા દાખવી, તેમની પ્રતિભાના ઘડતરમાં સૌથી મહત્ત્વની વાત એ રહી કે તેઓ વ્યાપક સંઘર્ષમાંથી સોંસરવા પસાર થયા હતા. એ સંઘર્ષોએ તેમને અનેક દિશાના અનુભવો કરાવ્યા. જનાંદોલનો, સત્યાગ્રહો, સશસ્ત્ર સંઘર્ષ, જેલ, લાઠીમાર, જનમટીપ સુધીની સજાઓ અને તેની સાથોસાથ જે મૂલ્યવાન નિરીક્ષણ તેમણે કર્યું તે હતું રાજકીય સ્વતંત્રતા કે સત્તાના હસ્તાંતરણ પછી સંસદીય લોકતંત્રની પાયાની શરતો સાથે નેતૃત્વ અને પ્રજાને કઇ રીતે પળોટવાં. બસ, આ બે મુખ્ય કસોટીઓમાંથી તત્કાલીન રાજપુરુષો, મહાપુરુષો કેવા કેટલા પાર થયા તે તેમના મૂલ્યાંકનનો માપદંડ હોઇ શકે.સરદાર વલ્લભભાઇ કે જેમની યુવાનીનાં 47 વર્ષો બ્રિટિશ સામ્રાજ્યવાદની ઘનઘોર ગુલામી હેઠળ વીત્યાં અને માંડ 3 વર્ષ તેમજ થોડાક મહિના સ્વતંત્ર ભારતમાં અનુભવાયા. તેમણે ગુલામ તેમજ સ્વતંત્ર ભારતની જે સમસ્યાઓનો સામનો કર્યો તેને પણ અર્ધશતાબ્દી વીતી ગઇ! આજે સરદાર હોત તો વૈશ્વિકરણથી માંડીને બજારવાદ સુધી કે કાશ્મીર-પૂર્વોત્તર ભારતથી ચીન-પાકિસ્તાન સુધીના પ્રશ્નોને કઇ રીતે મૂલવ્યા હોત એ ‘જો’ અને ‘તો’નું અનુમાન માત્ર મનોરંજક નથી, બદલાતા સમયના ધસમસાટના પ્રશ્નોના ઉકેલનો અંદાજ પણ આપે છે. સરદાર વલ્લભભાઇએ આ જટાજૂટ પડકારોને કઇ રીતે ઝીલ્યા હશે, કેવી, કેટલી શક્તિ, વ્યૂહરચનાઓ ગોઠવવા પડ્યાં હશે, કેવા કેવા નિર્ણયો અને વ્યવહારોની કુશળતા દાખવવી પડી હશે, તેનાં પ્રત્યક્ષ પરિણામ માટેનાં કેવાં આયોજન હશે… આ વિચારતાં આજે તો આશ્ચર્યસ્તબ્ધ થઇ જવાય છે : એક જ વ્યક્તિમાં આટલી ઊર્જાનો પ્રચંડ ધોધ! આજની ઘડીએ આપણાં નેતૃત્વ અને કર્તૃત્વ બંને માટે અનિવાર્ય થઇ રહે તેવી તેમની ભૂમિકા હતી. તેમણે નેતૃત્વને નીતિમત્તાની સાથે જોડ્યું અને આ તમામ પડકારો માટેનું સામર્થ્ય તેમણે સાંસ્કૃતિક ભૂમિકાના આધારે સર્જ્યું. ભારતના સ્વતંત્રતા જંગ દરમિયાન સરદારે ચાર પરિમાણોની સાથે જ કામ કર્યું. પરિણામે સેવા, સંગઠન અને સામૂહિક જનઆંદોલન – ત્રણ ‘સ’ સરદારના ‘સ’ બની ગયાં!કોર્પોરેશનમાં સરદારની કામગીરીકોર્પોરેશનમાં તેમની કામગીરીથી એવું કહેવાનું મન થાય કે વલ્લભભાઇ આરોગ્ય અને આયોજન પ્રધાન બન્યા હોત તો આજે અવરોધક ઘણા બધા સવાલો ઉકેલાયા હોત! વલ્લભભાઇના સાર્વજનિક જીવનની આ દીર્ઘ અને કઠિન યાત્રામાં તેમણે રાષ્ટ્રીય સ્તરની રાજનીતિનું બહુ જલદીથી નજરે ન જોઇ શકાય એવું વાવેતર કર્યું. સ્વતંત્રતા પૂર્વે કે પછી તેમણે કોઇ લોકરંજની (પોપ્યુલિસ્ટ) પગલાં ભરીને વાહ વાહ મેળવી નથી. બલકે, લોકોને કઠોર સચ્ચાઇ દર્શાવતા ગયા અને સજ્જ કરતા ગયા. એ એક દીર્ઘકાલીન રાજનીતિનો અધ્યાય હતો.સત્યાગ્રહ અને સરદારકઠલાલથી સત્યાગ્રહની શરૂઆત થઇ. ખેડા-સત્યાગ્રહમાં તેમણે સંપૂર્ણપણે ઝુકાવ્યું ને પછી એક પછી એક, નાના અને મોટા સત્યાગ્રહોથી ગુજરાત ગરજી ઊઠ્યું. બારડોલીના સત્યાગ્રહે બેરિસ્ટર વલ્લભભાઇને સરદારમાં બદલી નાખ્યા. તેમણે દાંડીકૂચની પૂર્વે દાંડી માર્ગે જનસભાઓ લીધી, જેલ ગયા. વળી છૂટ્યા અને જેલવાસી થયા. નાગપુર સત્યાગ્રહમાં તો તેમને ગાંધીજીએ પસંદ કરીને મોકલ્યા હતા. નાગરિક અસહકારથી ભારત છોડો ચળવળ સુધીમાં સરદાર અગ્રેસરોમાંના એક હતા અને એ જ રીતે 1931માં કરાચી રાષ્ટ્રીય મહાસભાના સભાપતિનું સ્થાન શોભાવ્યું. આ પદ તેમને વહેલું મળ્યું હોત પણ એક વાર મોતીલાલ નહેરુ અને બીજી વાર જવાહરલાલ પર ગાંધીજીની પસંદગી ઊતરી. ભવિષ્યે સ્વતંત્ર ભારતનું વડાપ્રધાન પદ પણ છોડવા તૈયાર વલ્લભભાઇ માટે આ અધ્યક્ષપદમાંયે વહેલામોડું થવાનો રંજ નહોતો. સરદાર લાક્ષણિક સંગઠનનો જીવ હતા. જમીન પરની સચ્ચાઇના પણ જાણકાર એટલે સત્યાગ્રહો, આંદોલનો, પક્ષ અને પક્ષના કાર્યકર્તાને એક તંતુએ કેમ બાંધવા, ક્યાં કેટલી નમ્રતા અને કેટલી કડકાઇ દાખવવી તેનો પૂરો અંદાજ હતો.આજે તેમની સર્વોન્નત પ્રતિમા ગુજરાતનાં ઘરઆંગણે ઊભી છે. કહી રહી છે : રાષ્ટ્રે જાગૃયામ વયમ્! દસ દિવસ પછી 31 ઓક્ટોબરે આનાથી વધુ શ્રેષ્ઠ અંજલિ બીજી શી હોઇ શકે? {vpandya149@gmail.com 2015માં બંનેએ મંદિરમાં લગ્ન કર્યાં. બહુ જલદી અમિતનું અસલી સ્વરૂપ સામે આવ્યું. એ અમિતનું સાચું નામ શમ 2015માં બંનેએ મંદિરમાં લગ્ન કર્યાં. બહુ જલદી અમિતનું અસલી સ્વરૂપ સામે આવ્યું. એ અમિતનું સાચું નામ શમશાદ હતું. પ્રેમનો વરખ ઝડપભેર ઉતરવા માંડ્યો. મારપીટ, શોષણ અને અત્યાચાર શરૂ થઈ ગયાં શબ્દ ટકી રહે છે. જો એ બિકાઉ ના હોય અને ખુદ્દારીની લોહિયાળ શાહીથી લખાયેલ હોય તો! શબ્દ ટકી રહે છે. જો એ બિકાઉ ના હોય અને ખુદ્દારીની લોહિયાળ શાહીથી લખાયેલ હોય તો! સત્તા વિ. કલમ : જુલ્મી શાસક અને કવિ! સત્તા વિ. કલમ : જુલ્મી શાસક અને કવિ! ટાઇટલ્સસરકારી કલમ જીવે, સાચો કવિ અમર થાય. (છેલવાણી)એક રાજાના દરબારમાં એક શરણાઈવાળો આવ્યો ને વિવિધ રા ટાઇટલ્સસરકારી કલમ જીવે, સાચો કવિ અમર થાય. (છેલવાણી)એક રાજાના દરબારમાં એક શરણાઈવાળો આવ્યો ને વિવિધ રાગ વગાડ્યા. રાજાએ કહ્યું : આ તો પોલું છે એટલે વાગે જ ને? આપણા કવિ દલપતરામની જાણીતી કવિતા છે:‘પોલું છે તે વાગ્યું એમાં કરી શી તે કારીગરી?સાંબેલું વગાડે તો હું જાણું કે તું શાણો છે.’ગમે કે ના ગમે શાશ્વત સત્ય એ છે દરેક યુગમાં કોઈપણ કલાકારને કોઇ કદરદાન કે આશ્રયદાતા તો જોઈએ જ છે. પહેલાં રાજા-રજવાડા કલાઓને પોષતા ને કલાકારોને આશ્રય આપતા. હજીયે ઘણા કલાકારો રાજ્યના કે હુકુમશાહના આશ્રય પર જીવે છે, વારંવાર પ્રાયોજિત ઝેર ઓકે છે, કદીક એવોર્ડો પણ ખેરવે છે, સરકારી સંસ્થાઓમાં પદ મેળવે છે પણ બીજી બાજુ એ બધી સરકારી લીલાઓની સામે દરેક દોરમાં સાચો કલાકાર પોતાની ખુદ્દારીથી જીવે જ છે ને એના અવાજને દબાવવાની કવાયત સત્તા દ્વારા યુગોથી ચાલે જ રાખે છે! સાદાઈનું પ્રલોભન-કમ-દમન વગેરે તો છોડો પણ ઇતિહાસનાં પાનાં અમુક ખુદ્દાર સર્જકોથી છલકે છે.જેમ કે- ફિરદૌસી નામે ઈરાનમાં એક મહાકવિ થઈ ગયા (જન્મ ઇ.સ 935), જેમનું ‘શાહનામા’ જાણીતું મહાકાવ્ય છે. આ કાવ્ય માટે તેમણે ઈરાનમાં બધે ફરીને માહિતી એકઠી કરી ને ઈરાનના મહાન રાજાઓ-રુસ્તમ-સોહરાબ વગેરેનો કવિતામાં પરિચય કરાવ્યો. હવે આ કવિતાઓ પ્રગટ કરવા માટે તેને મોટા ફંડની જરૂર હતી. તેણે 72 વર્ષની જૈફ ઉંમરે રાજ્યાશ્રય માટે ઝનૂની અને ક્રૂર મહમૂદ ગઝની પાસે જવાનું નક્કી કર્યું. મજબૂરીમાં તેણે ગઝનીના દરબારમાં તેનાં વખાણ કરતી કવિતાઓ રચી, એટલું જ નહીં પણ તેના માનીતા ગુલામ સચિવના વખાણનાં કાવ્યો પણ લખ્યાં. (આપણે અનેકવાર કેટલાય કવિઓ સત્તાધારી પક્ષ કે નેતાઓનાં વખાણ કરતી કૃતિઓ લખી જ છે, વો કહાની ફિર કભી...)પરંતુ ફિરદૌસીના નસીબ અવળાં કે પેલા ગુલામ સચિવને ઘાતકી બાદશાહ ગઝની સાથે કાંઇક વાંધો પડ્યો. બાદશાહે તેની કતલ કરાવી. પછી ફિરદૌસી ઉપર પણ બાદશાહની ખફા નજર ઉતરી ને તેને માત્ર 20,000 દિરહામ જ મોકલાવ્યા ને કવિ ફિરદૌસીનું જાણી કરીને અપમાન કર્યું. ફિરદૌસીએ જ્યારે એ જાણ્યું ત્યારે એ વખતે હમામખાનામાં નહાતો હતો. તેણે આ પૈસામાંથી ખૂબ દારૂ પીધો ને બાકીના પૈસા ત્યાંના સ્ટાફમાં વહેંચી દીધા. પછી બાદશાહના કોપથી બચવા ભાગી છૂટ્યો ને છ મહિના અંડરગ્રાઉન્ડ થઈ ગયો. (લકીલી, ત્યારે એ સમય નહોતો કે ફિરદૌસીના ઘરે દરોડા પડ્યા હોત!)ઇન્ટરવલમસ્ત આંખો કા જાદુ જો શામિલ હુઆમેરે ગાના ભી સુનને કે કાબિલ હુઆ (મજરુહ)એ પછી બેહાલ કવિ ફિરદૌસી, અનેક ધનિક શાહ-ઉમરાવોને મળ્યો પણ એને પુસ્તક માટે કોઈ સ્પોન્સરર ના મળ્યા. કવિને ગુસ્સો આવ્યો અને તેણે બાદશાહ પર વેર વાળવા ‘નિંદા કાવ્યો’ લખવા માંડ્યાં. આ નિંદા કાવ્યો ફારસીમાં ‘ઉભત’ તરીકે ઓળખાતાં. એક શાણા ઉમરાવે એક લાખ રૂપિયા આપીને આવાં 101 કાવ્યો ખરીદી લીધાં અને સળગાવી મૂક્યાં ને કહ્યંુ: ‘તને આવો ગુસ્સો ના શોભે ફિરદૌસી! તું મહાકવિ છે!’ અને કવિની જુલ્મી બાદશાહથી જાન બચાવી!આજે તો વૉટ્સએપ, ફેસબુક, ટ્વિટર વગેરે સતત એકમેક પ્રત્યેના નિંદારસથી છલકાય છે. ઘણાં લોકોએ તો ઝેર ફેલાવીને કરિઅર બનાવી છે. ત્યારે આ કાવ્યપ્રકાર ગુજરાતીમાં અજમાવવા જેવો છે. કોઈ પીએચડી પણ કરી શકે- ગુજરાતીમાં ‘ઉભત’ કાવ્યો.’વેલ, આપણે કવિ ફિરદૌસીની વાત કરીએ. એકવાર અહંકારી મહમૂદ ગઝનીને કોઈકે વીરરસભર્યો શેર કહી સંભળાવ્યો. ગઝનીને ખૂબ ગમ્યો. ‘કોણે લખ્યો છે?’ તેની તપાસ કરી તો ખબર પડી કે લખનાર કવિ ફિરદૌસી છે! ક્રૂર ગઝનીને કદાચ પશ્ચાતાપ થયો! (નવાઈને?). તેણે 60 હજાર સોનામહોરો સાથે સાંઢણી કવિના ગામે મોકલાવી…પરંતુ ફિરદૌસીના ‘તુસ’ નામના શહેરમાં સોનામહોરો લઇને ગઝનીની સાંઢણી આવી ત્યારે એની સામે ફિરદૌસીનો જનાઝો મળ્યો. હા, એ જ દિવસે એ મહાકવિનું અવસાન થયું હતું! કુદરતનું ટાઈમિંગ પણ કમાલનું હોય છે ને? સત્તા સામે કદી ના ઝુકનાર કવિની લાશે જાણે પેલી ઘાતકી ગઝનીની સોનામહોરો ઠુકરાવી દીધી! આખી વાતમાં સંદેશ એ છે કે શાસકો આવે છે જાય છે, શબ્દ ટકી રહે છે. જો એ બિકાઉ ના હોય અને ખુદ્દારીની લોહિયાળ શાહીથી લખાયેલ હોય તો! સરકારી એવોર્ડઝ તો દીવાલોમાં કે કબાટોમાં રહી જાય છે ને સાચો કાલાકાર સદા વસે છે, પ્રજાનાં દિલમાં!એન્ડ ટાઇટલ્સઇવ: કવિતા સંભળાવું?આદમ: એના કરતાં મારી આંખમાં જોને! {sanjaychhel@yahoo.co.in બુધવાર20 ઓક્ટોબર 2021 બુધવાર20 ઓક્ટોબર 2021 રોઢિયે ચાર વાગ્યે નીકળી પોલીસ ટીમ. મોટા મકાનના બેડરૂમની ફર્શ પર કોદાળી ઝીંકાવા માંડી. માહિતી અને ધાર રોઢિયે ચાર વાગ્યે નીકળી પોલીસ ટીમ. મોટા મકાનના બેડરૂમની ફર્શ પર કોદાળી ઝીંકાવા માંડી. માહિતી અને ધારણા છતાં ખોદકામમાં જે મળ્યું એ જોઈને આંખ પહોળી થઈ ગઈ. બે હાડપિંજરના ટુકડા વેરવિખેર પડ્યા હતા. બંનેને સંબંધ મા-દીકરીનો. પ્રિયા અને કશિશ.ઉત્તર પ્રદેશના મેરઠ સ્થિત પરતાપુરના ગામ ભૂડબરાલમાં મળેલાં હાડપિંજર બોલી શકતાં હોત તો આપવીતી સાંભળીને માનવતાને ડૂસકું આવી ગયું હોત.* * *2012માં છૂટાછેડા બાદ પ્રિયા ગાઝિયાબાદના મોદીનગરમાં રહે. જીવનનું સર્વસ્વ બની વ્હાલસોયી કશિશ. પોતાનાથી વધુ ફિકર કશિશની. બ્યુટીપાર્લરમાં નોકરીથી ગુજરાન ચલાવે. નવીસવી ફ્રેન્ડ ચંચલ ચૌધરી એકમાત્ર સપોર્ટ. નોકરીએ જાય ત્યારે કશિશને ચંચલને ઘરે મૂકી દે. પરાણે વ્હાલી લાગે એવી કશિશે નામના અર્થ પ્રમાણે સૌને પોતાના ભણી આકર્ષી લીધાં અને ચંચલ સાથે પ્રિયા બધું એટલે બધું જ શેર કરે.2012માં અમિત ગુર્જર સાથે ફેસબુક પર દોસ્તી થઈ. ગાઢ બની. અમિત વિશ્વાસ જીતતો ગયો. પોતાના સપનાની વાતો કહેવા માંડ્યો. પ્રિયાને પ્રેમમાં પડતા વાર ન લાગી. અમિતે કશિશ માટે અસાધારણ લાગણી બતાવી. પ્રિયાને વચન આપ્યું કે નોકરી છોડીને તને પોતાનું પાર્લર શરૂ કરાવી દઈશ. અમિત પ્રિયા સાથે મંદિર જાય. કડવા ચોથનો ઉપવાસ કરે. શોપિંગ કરવા લઈ જાય ને રેસ્ટોરાંમાં પણ.2015માં બંનેએ મંદિરમાં લગ્ન કર્યાં. બહુ જલદી અમિતનું અસલી સ્વરૂપ સામે આવ્યું. એ અમિતનું સાચું નામ શમશાદ હતું. પ્રેમનો વરખ ઝડપભેર ઉતરવા માંડ્યો. મારપીટ, શોષણ અને અત્યાચાર શરૂ. નાની વાત પર રોકટોક. નોકરી કરનારી તો પ્રોસ્ટિટ્યૂટ ગણાય. નાનકડી કશિશના ડ્રેસ વિશેય લમણાઝીંક.દોજખમાં કળણમાં ઉતરવા છતાં પ્રિયાને આશા કે સંબંદ સુધરશે. એને કશિશ માટે પપ્પાનો પ્રેમ, નામ અને સલામતીની ઝંખના. ડર સમાજનો કે બીજી વાર છૂટાછેડાથી બધો વાંક પોતાનો જ ગણાશે. આવી માતાની દીકરીને અપનાવશે કોણ?બીજી તરફ શમશાદની ફતવાબાજી વધી. ઘરમાં મંદિર ન જોઈએ, સાંઈબાબાની ભક્તિ છોડ, નમાજ શીખ, કશિશનું નામ બદલી નાખ. ધર્માંતર કરી લે. પ્રિયા એક એક ઘટના ચંચલને કહે. ન રહેવાયું ત્યારે ચંચલે શમશાદને સમજાવ્યો. શરૂઆતમાં રડીને માફી માગે ને ફરી એવું ન કરવાનું વચન. પછી અભી બોલા અભી ફોક કરીને વધુ દમન. ચંચલ પ્રિયાને ઉશ્કેરતી હોય એવું લાગવા માંડ્યું. ઓળખ છુપાવવા શમશાદ ભાડાના ઘર બદલતો રહે. આથી પ્રિયા-કશિશને પારાવાર તકલીફ. અંતે શમશાદ પોતાના વતન ભૂડબરાલ ગયો. જૂનું પણ મોટી હવેલી જેવું મકાન. એ રોજ ફ્રેન્ડ્સને બોલાવે, જેનાથી પ્રિયાની કનડગત વધે. પ્રિયાને અસલામતી લાગે તો મોઢું તોડી લે: મારું ઘર છે જેને બોલાવવા હોય એને બોલાવું.પ્રિયા પર નવી સુનામી ત્રાટકી. શમશાદ પરણેલો છે અને ત્રણ સંતાન છે. બહુ જલદી બિહારથી આયેશા ઉર્ફે સોની આવી. પતિનું પોતીકું ઘર હોવા છતાં એ ભાડાના મકાનમાં રહે એ વાત ગળે ઉતરતી નહોતી. હવે પ્રિયા અને આયેશા વચ્ચે કકળાટ શરૂ. કામકાજ, રોકડાં અને પ્રોપર્ટી સહિતનો મુદ્દો ગમે તે હોય પણ પરિણામ ઘર્ષણ.ચંચલને ખબર કે તથાકથિત લગ્ન અગાઉ શમશાદે બળાત્કાર કર્યો હતો. પ્રિયાએ પોલીસમાં ફરિયાદ કરી પણ શમશાદની દાદાગીરી અને કશિશની સલામતી ખાતર નાછૂટકે ચૂપ રહેવું પડ્યું. એટલે જ એ સ્થળેથી ઉચાળા ભરીને શમશાદે ભૂડબરાલ ભાગી જવું પડ્યું.લોકડાઉન બાદ તો શમશાદે કાળો કેર વર્તાવ્યો. 2020ની 28મી માર્ચથી ચંચલનું ટેન્શન વધવા માંડ્યું. પ્રિયાનો ફોન જ ન લાગે, સતત સ્વીચ ઓફ મળે. નાછૂટકે ચંચલે શમશાદને ફોન કર્યો, તો જવાબ મળ્યો કે બહારગામ છું, પછી ફોન કરીશ, પણ એવું ન બન્યું. ફરી ચંચલે શમશાદને ફોન કર્યો તો સાંભળવા મળ્યું કે પ્રિયા ભયંકર ગુસ્સામાં છે, કોઈ સાથે વાત કરવી નથી.ઈમર્જન્સી માટે પ્રિયાએ પાડોશીના ફોન નંબર ચંચલને આપી રાખ્યા હતા. આવા પાડોશીમિત્ર ફોન લઈને શમશાદ પાસે પહોંચ્યા તો એ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. માંડ જાતને સંભાળીને તેણે ચંચલને આંચકો આપ્યો: ‘મને છરી મારીને પ્રિયા બધા રૂપિયા લઈને ભાગી ગઈ છે.’ચંચલે વળતો સવાલ કર્યો, ‘તેણે આટલું બધું કર્યું છતાં તું શાંત, સ્વસ્થ છે?’ આ સાંભળીને શમશાદ વિફર્યો : ‘તારા કરતૂત છે બધા. તું એને ચાવી મારે છે. હું તને ઉઘાડી પાડ્યા વગર નહીં રહું.’શમશાદે ફોન કટ કરીને ચંચલને ખાતરી કરાવી દીધી કે પ્રિયા સાથે કંઈક અજુગતું થયું છે. ચૂપ રહે અે ચંચલ શાની? તેણે 15મી એપ્રિલે પોલીસમાં ફરિયાદ નોંધાવી પણ કંઈ ન ઉપજ્યું. શાંત બેસી રહેવાને બદલે તેણે યથાસંભવ-યથામતિ બધા રસ્તા અજમાવ્યા. 14મી જુલાઈએ દબાણ વધવાથી પોલીસે હરકતમાં આવવું પડ્યું. શમશાદને તાબામાં લઈને પૂછપરછ થઈ તો ઉડાઉ જવાબ આપવા માંડ્યો. પોલીસની આંખનો લાલ રંગ એના શરીર ઉપર ટ્રાન્સફર થયો એટલે જીભ ચાલવા માંડી.28મી માર્ચે રાત્રે ત્રણ લાખ રૂપિયા વિશે વિવાદ જામ્યો. મકાન દીકરીના નામે કરવાનો પ્રિયાનો આગ્રહ. દશેક વાગ્યે પ્રિયા શાક સમારતી હતી, ત્યારે શમશાદે એના પર હુમલો કર્યો. આમાં શમશાદના હાથ પર છરી વાગી ગઈ. આવેશમાં શમશાદે એનું ગળું દબાવી દીધું. એ ગૂંગળામણથી મરી ગઈ પછી પણ છરીના ઘા મારતો રહ્યો. શબને બેડરૂમમાં રાખીને હાથ પર ટાંકા મરાવી લીધા. પાછા આવીને તકિયાથી કશિશને પતાવી નાખી.બેડરૂમમાં આઠ ફૂટ ઊંચો ખાડો ખોદીને બંનેની લાશ ફગાવી. એટલું જ નહીં, લાશ જલદી સુકાઈ જાય એટલે મીઠાના વીસ પેકેટ ખાલી કરીને ઉપર પ્લાસ્ટર કર્યું. જે ઢીંગલી ડેડી ડેડી કરતી હતી એની હત્યા કરવામાં જરાય સંકોચ-ખચકાટ ન થયા. માર્ચ 2020માં કમોતે માર્યા ગયેલાં પ્રિયા-ચંચલની દર્દનાક દાસ્તાં કાયમ માટે સમય-સંદૂકમાં દફન થઈ ગઈ હોત જો ચંચલ ચૌધરીએ સત્ય સુધી પહોંચીને દોસ્તી નિભાવવાની જીદ ન કરી હોત. આ મર્ડર કેસે લવ-જિહાદ તરીકે ખૂબ ચકચાર જગાવી. {prafulshah1@gmail.com સમયના હસ્તાક્ષરવિષ્ણુ પંડ્યા સમયના હસ્તાક્ષરવિષ્ણુ પંડ્યા ક્રાઈમ ઝોનપ્રફુલ શાહ ક્રાઈમ ઝોનપ્રફુલ શાહ અંદાઝે બયાંસંજય છેલ અંદાઝે બયાંસંજય છેલ 03 03 05 05
X